MILION SPOSOBÓW JAK ZGINĄĆ NA ZACHODZIE
Niektórzy rodzą się w złym miejscu i czasie.
Amerykański zachód, 1882 rok.
Twardy kraj dla twardych ludzi.
Jedzenia mało,
chorób w bród...
Każdy dzień był walką o przetrwanie.
Zresztą co tu gadać. Tak wyglądała Miss America.
Ja pieprzę.
Żeby przeżyć w tym surowym kraju,
musiałeś być odważny i twardy jak stal.
Najbardziej wytrwali osiągali sukces.
Ale zdarzały się też totalne pipy.
No, no.
Jednak przyszedłeś, Stark.
Bo inaczej miałeś mi zabić rodzinę i spalić dom.
Szykuj się.
Mogę coś zrobić, żebyś zmienił zdanie?
Zżółkłeś ze strachu?
Obrażasz naszych ciężko pracujących przyjaciół
z Dalekiego Wschodu.
- Wyciągaj spluwę, sukinsynu. - Myślę, że gdybyśmy pogadali,
dałoby się znaleźć racjonalne rozwiązanie.
Jeszcze będziemy się z tego śmiać.
Nie jestem w nastroju do śmiechu.
W każdej sytuacji można...
O, to cię rozbawi. Nasze cienie.
Jakby się miały pocałować.
A spójrz na to. Boże, Charlie.
Dzięki. Miło z twojej strony.
Super z ciebie gość.
Ledwo się znamy, ale jest pięknie.
Jak będę kończył, pacnę cię w kapelusz.
I widzisz, śmiejemy się.
O co w ogóle poszło? Ja nie pamiętam.
Twoje owce obżarły mi ranczo.
Ta trawa nie odrośnie.
Posłuchaj. Wynagrodzę ci stratę.
Daj mi dwa dni. Sprzedam parę owiec i będziesz miał pieniądze.
A spróbuj nie mieć, to cię dopadnę.
Dzięki za cierpliwość.
Doceniam, naprawdę.
Co za ulga dla tych dobrych ludzi, że znaleźliśmy pokojowe rozwiązanie.
Niech któren którego rozwali. Wolne z roboty wziełech.
I ten facet uczy w szkole angielskiego?
To na smaczek.
Sprawa miała być zakończona.
Mówię, że go spłacę i wracamy do domu.
Ale nie, musiał strzelić.
Ledwo mnie drasnął, ale spójrz na but.
Co?
Trzeba było strzelać.
Strzelać?
Ty poważnie?
To jeden z najlepszych strzelców w okolicy.
- Przy nim, to jakbym miał Parkinsona. - Co to?
Jeden z bożych sposobów okazywania ludziom miłości.
- To byłoby samobójstwo. - Albercie, zrywam z tobą.
Co?
Przykro mi.
Strzelali do mnie.
Wiem.
Czekaj. Moment.
Dlaczego? To przez ten pojedynek?
Nie. Nosiłam się z tym od jakiegoś czasu.
Świetny z ciebie facet, ale...
Potrzeba mi czego innego.
Innego? Po półtora roku?
Jestem tylko hodowcą, ale...
Też marnym. Twoje owce łażą, gdzie chcą.
Hodowca powinien trzymać je w jednym miejscu.
A u ciebie co? Jedna za domem,
trzy na wzgórzach, dwie w stawie, jedna na dachu...
To Bridget. Głupia, ale pełna miłości.
Zbaczamy z tematu.
Powiedz, w czym problem. Spróbuję to naprawić.
Może gdybym była starsza...
Ale ludzie dziś dożywają i 35 lat. Nie trzeba tak zaraz iść za mąż.
Muszę zadbać...
o swój rozwój wewnętrzny.
- Nie powiedziałaś tego. - Co?
Rozwój wewnętrzny? Najstarsza wymówka świata.
Ale trudno. Zrozumiałem.
Problemem jestem ja.
Żegnaj, Albercie.
Louise...
Ja cię kocham.
Wybacz.
Tak jest, dawaj!
Lubisz, jak cię dymam?
O tak. Jest znakomicie.
Cześć, Edward.
- Cześć, Millie. - Czekasz na Ruth?
Tak. Chciałbym ją zabrać na piknik.
Chyba już kończy.
Spuść mi na twarz tę kowbojską surówę.
- Dobrze wyglądam? - Tak. Bardzo dobrze.
Mogę cię o coś zapytać?
Jasne.
Nie przeszkadza ci, że twoja panna sypia z 15 chłopami dziennie?
Też mam kiepską pracę.
Wiem. Ale ty reperujesz buty.
Eddie!
Cześć, skarbie.
Co tu robisz?
Wcześniej skończyłem. Może się przejdziemy nad rzeczkę?
Twój oddech...
- Musiałam zrobić laskę. - Nie szkodzi. Mam dla ciebie kwiaty.
- Piękne. - Idziemy?
Mam świetnego chłopaka, co?
Szczerze? Nie mam pojęcia.
- Pa. - Clyde Hodgins mówił, że wpadnie.
- Na co? - Chyba anal.
Będzie na twój nowy kościołowy pasek.
- Wspaniale. - Prawda?
- Odstawię ją o 17:30. - Może być.
- O której on ma wizytę? - Tu nie dentysta.
Wpadnie, jak go najdzie, żeby wrazić penisa w odbyt.
Jasne. No to 17:30.
- Spóźniłeś się. - Na co?
Dobre pytanie.
Albert.
Cześć.
Słyszeliśmy o Louise.
To potworne.
Tak nam przykro.
Usiądziecie?
Ja dam odpocząć tyłkowi.
Przeglądałem nasze stare zdjęcia.
To z karnawału.
To z pikniku.
A to tańców.
Aż szkoda, że na zdjęciach nie wolno się uśmiechać.
Louise ma taki piękny uśmiech.
To by było dziwne.
Uśmiechałeś się kiedy na zdjęciu?
- Nie, a ty? - W życiu.
Wyglądałby człowiek jak wariat.
Siedzę tu i myślę, jak mogłem to schrzanić.
Robiłem dla niej wszystko.
Kiedy była szczęśliwa i ja byłem szczęśliwy.
Tylko dzięki niej te strzelaniny,
choroby, dzikie zwierzęta, Indianie,
ta ogólna depresyjna ohyda Zachodu
były znośne.
Jak ja ją kocham.
Zaraz się rozpłaczę.
- Nawalmy się. - Dobra.
To co zrobisz?
Nie wiem. Może jakieś samobójstwo.
Wiem, że to wygląda beznadziejnie. Ale daję ci słowo. Jest po co żyć.
Serio? Jest?
Tu, na pograniczu, w 1882 roku?
To okropne miejsce i czas.
Zachód jest ohydnym, brudnym i niebezpiecznym miejscem.
Rozejrzyjcie się.
Wszystko, co nie jest wami, chce was zabić.
Bandziory, wściekli pijacy, dziwki, głodne zwierzęta,
choroby, większe i mniejsze urazy, Indianie, pogoda.
Możesz zginąć, idąc do kibla.
Każdą wyprawą do wychodka ryzykuję życie.
W trawie roi się od grzechotników.
A nawet jeśli dojdę, co mnie zabije?
Cholera. Wiecie, co to?
- Czarne Gówno. - Czarne Gówno.
Najnowsza propozycja w kategorii Choroba Miesiąca.
A jeśli przetrwacie to wszystko, co was załatwi?
Zasrany lekarz. Lekarz was zabije.
Raz byłem u niego z przeziębieniem.
"Pomoże ci gwóźdź w ucho".
Gwóźdź wbity w ucho.
Współczesna medycyna.
"Mam gorączkę".
"Przepiszę ci kopniaki osła".
A pastor zastrzelił dwie osoby. Pastor.
- Nie. - Nie.
Zabił gościa w pojedynku, a potem rozwalił jego nastoletniego syna,
- bo mógłby chcieć pomścić ojca. - Skąd to wiesz?
Opowiadał o tym w kazaniu.
Jak to należy kończyć, co się zaczęło.
A widzicie tych tam?
Pracują w kopalni srebra. Co jedzą?
Żeberka na ostro.
Ostre potrawy na każdy posiłek.
Dlaczego? Bo mają rozwalone kubki smakowe
od wdychania gazu po 12 godzin na dobę.
Poza ostrym nic nie czują. Co taka dieta robi z organizmem?
Zaparcia, kolki, dyspepsja, choroby wątroby,
nerek, hemoroidy, zapalenie jelit.
Zabijają ich własne pierdy.
Pokazać wam więcej śmierci?
Wystarczy podejść do drzwi.
Nasz burmistrz.
Martwy.
Leży tak od trzech dni.
I nikt nic nie zrobił.
Nie zabrał go, nie określił przyczyny zgonu,
nie wyznaczył pełniącego obowiązki.
Od trzech dni najważniejszy urzędnik w mieście
jest trupem.
Patrzcie na to!
Zabierają go wilki. Właśnie o tym mówię.
I co, burmistrzu? Skończysz jako wilcze gówno.
Boże.
Oto, przyjaciele, amerykański zachód.
Odrażająca, brudna kloaka rozpaczy. Sram na to wszystko.
- Zamknij się, co? - Sam się zamknij.
Chryste.
- Przestań. - Dobrze.
Niech dr Harper chociaż na to spojrzy.
Czyś ty siebie słyszała?
Wiesz, co będzie, jeśli go poproszę, żeby to obejrzał?
Powie: "Wygląda jak coś, co boli. Wydziobiemy skrzeplinę sójką".
Może powinieneś...
Spróbuj porozmawiać z Louise.
- Świetna myśl. - Tak?
Pierwsza klasa.
Niezła jestem, co?
Miewam świetne pomysły.
Ale tak teraz?
Nie powinieneś jeździć po pijaku.
Nie, nie.
No... dobra.
Curtis, przyjacielu.
Zaraz wracam. Za chwileczkę.
Albo i nie.
Na to, to nie liczę.
- Co ty tu robisz? - Musimy porozmawiać.
- Jest wpół do drugiej. - Musimy.
- Dzisiaj. - Co ci się stało w twarz?
Wdałem się w walkę z nieznanym gatunkiem zwierzęcia.
- Jesteś pijany. - Jestem leciutko pijany.
Nie wiem, czego chcesz, ale jest późno.
Posłuchaj. Kocham cię.
Kocham.
Pogadajmy. Może uda się to naprawić.
Idź już.
Jesteś świetnym facetem, tyle że nie dla mnie.
Rozumiesz?
Dobranoc.
Daj się choć dotknąć.
Wredna małpa.
Dobra. Jutro pogadamy.
Raz słyszałem, jak puszczasz bąka.
O tak...
Ale był śmierdziel.
Cuchnący kupoczątek.
I słyszałem...
Wiesz, co ci kupię za to złoto, Plugger?
Wiesz?
Wielką stertę świeżych steków.
Chciałbyś, co?
Co? Co z tobą?
Spokój.
No już. Cicho.
Prr.
- Dzień dobry. - Dobry.
W czym mogę pomóc?
Jedziemy do Sherman Creek.
Pokaże nam pan najkrótszą drogę?
To mogę zrobić.
Mam tu mapę.
O tak.
Jesteście na głównym trakcie.
Wiedzie przez Bullhead
prosto do Sherman Creek.
Ale szybciej będzie przez przełęcz Bilbee.
I bezpieczniej. Mniej tam bandytów.
Dziękuję.
Zatrzymaj ją.
- Jeszcze jeden drobiazg. - Co takiego?
Możesz pokazać nam złoto?
Złoto? Nie mam złota.
Chciałbym mieć.
Szukałem i szukałem, ale w strumieniu nic już nie ma.
To się poddaliśmy, Plugger i ja.
I wracamy do miasta.
W tym rzecz.
Jedziesz do miasta w środku dnia.
Poszukiwacze tak robią tylko kiedy chcą sprzedać złoto.
Pokaż je.
Daję słowo, dobry panie. Nie mam żadnego złota.
Jedziemy do miasta kupić...
- Moment. Daj mi pomyśleć. - Proszę.
Mogę mieć odrobinę.
O, tutaj. Całkiem zapomniałem.
Weź je sobie.
Wyciągaj broń.
Co?
Nie zabiorę ci złota. To byłaby kradzież.
Będziemy się o nie strzelać, dziadku.
- Clinch. - Zamknij się.
Weź je sobie.
Jak jakiś złodziej?
- Uważasz mnie za złodzieja? - Nie, nie.
To wyciągaj broń.
Dobrze.
Teraz wyceluj we mnie.
Na trzy strzelamy.
Raz.
Dwa.
Niech cię diabli, Clinch. Nie musiałeś go zabijać.
- Wiem, że nie, skarbie. - Oddałby ci to złoto.
Musiałem go prosić dwa razy.
- Jestem zapracowanym człowiekiem. - Jesteś zwykłym sukinsynem.
Nigdy tak do mnie nie mów przy moich ludziach.
Żona ma szanować męża.
Spróbujmy jeszcze raz.
Jak ja cię kocham.
Poszczęściło mi się jak żadnej.
Dobrze. Na koń.
Clinch.
Zobacz.
- Przez Bullhead jest pół dnia dłużej. - Ty, Enoch i Jordy ruszacie ze mną.
Pojedziemy przez przełęcz Bilbee.
Kiedy obrobimy ten dyliżans, zrobi się naprawdę gorąco.
Nie chcę cię narażać.
Lewis, ty i Anna ruszycie na wschód. Zaszyjecie się w Old Stump.
Jasne?
Niech sprawy przycichną. Przyjedziemy po was za 12 dni.
Chodź.
No chodź, Plugger.
Dobry pies. Jedziemy.
Chryste.
Patrzcie, kto wstał o drugiej po południu.
Zostało trochę świńskiej dupy w śmietanie.
Idę do wychodka.
Gdybym zginął, mam prośbę.
- Choć raz zamieńcie się miejscami. - Wal się.
Edward. Co tam?
Boże. Wyglądasz okropnie.
Dzięki za słowa wsparcia.
A co u ciebie, stary?
Martwię się o ciebie.
Od półtora tygodnia
nie byłeś w mieście. Całymi dniami tylko śpisz.
Nie. Czasem wychodzę.
We wtorek pojechałem do Charliego Blanche'a i oddałem mu pieniądze,
żeby nie rozwalił mi łba.
To było wychodzenie.
- Nie całkiem o tym mówiłem. - No dobra. Prawda jest taka.
Czuję, że muszę pobyć z rodzicami.
Długo już nie pożyją.
Chciałbym im odpłacić za miłość i troskę,
okazane mi w młodości.
Prawda?
- Znów kłujące bąki, tatku? - Nie twój interes.
Jak ja go kocham.
Wiem, że ciężko znosisz to rozstanie. Rozumiem cię.
Ale wyrwij się z tego.
Od tygodni nie strzyżesz owiec.
Nie wiesz, jak to jest.
Z całym szacunkiem, nie masz, kurwa, pojęcia.
Wracasz sobie do domu, do dziewczyny, która cię kocha.
Uprawiasz z nią seks i...
Ruth i ja nigdy tego nie robiliśmy.
Chcesz powiedzieć, że...
nie uprawiałeś z nią seksu?
No... tak. Znaczy nie.
Ona codziennie to robi z dziesięcioma facetami.
Jak jest mały ruch.
Ale z tobą nigdy?
Nie. Ruth chce zaczekać do ślubu.
Jest chrześcijanką. Ja też.
Zachowujemy czystość na noc poślubną.
Ty kiedykolwiek uprawiałeś z kimś seks?
Było kiedyś coś z wujem, ale...
Trudno to wszystko spamiętać.
Masz rację. Mógłbym mieć gorzej.
Zacznę znowu wychodzić. Dzięki.
To było z penisa.
Wszędzie te dzieciaki ganiające za kółkiem.
Faktycznie.
To musi źle wpływać na mózg.
Osłabia koncentrację. Pisali w gazecie.
Czytałem. Przestają być twórcze, bo cały dzień gapią się w to kółko.
Dzisiaj przywożą lód. Skoczymy popatrzeć?
Będzie fajnie.
To niesamowite, tyle lodu w jednym miejscu.
- Fakt. Takie podniecające. - Popatrz.
Ja chrzanię.
Pieprzony Foy.
Mówiła, że nikogo nie ma.
Że musi zadbać o swój rozwój wewnętrzny.
Boże. Pieprzony Foy.
Właściciel Świata Wąsów.
Zobacz. Całuje ją.
- Z językiem. - Pieprzony Foy.
- Może wyhoduj wąsy. - Nie stać mnie.
Te kremy, woski, pomady. Nie mam takiej forsy.
Pieprzony Foy.
A może skoczymy do kościoła? Zaraz poczujesz się lepiej.
- Kościół mi nie... - Zobacz. Lód.
- Czemu aż tyle? - Żeby się nie stopił.
Ekstra.
Ciekawa technologia.
Firma jest z Bostonu. Wycinają te wielkie kawały
z zamarzniętych jezior i wożą po całym...
- Boże. - Tak z zaskoczenia?
I powiadam wam, dzieci moje,
że spotka kara tego, kto stosuje wolny wypas.
Nie będzie skubać ich bydło źródła dochodów naszych.
Jak powiedziano w Piśmie, tak też będzie i u nas.
Pomódlmy się także
za rodzinę Jamesa Addisona, który zginął dziś rano,
rozładowując lód.
Będziemy cię wspominać, James,
pijąc chłodzone napoje, za które oddałeś życie.
Nadal będą używać lodu.
Na koniec dzisiejszego nabożeństwa
chciałbym powitać dwoje nowych członków naszej wspólnoty.
Lewisa Barnesa i jego siostrę Annę.
Przyjechali do Old Stump, aby założyć farmę.
Życzmy im powodzenia.
Dzisiaj to już wszystko.
Niech Bóg pobłogosławi nadchodzący tydzień.
A! I uważajcie na pumy.
ŚWIAT WĄSÓW
- Cześć. - Hej, śliczna.
Niedługo jarmark.
Myślałam, że pójdziemy kupić jakąś sukienkę.
Przydałaby ci się nowa.
- Coś drogiego? - Absurdalnie.
Jezu.
Cześć, Albert.
Cześć.
Co tam? Nigdy tu nie wpadasz.
Tak oglądam.
Jasne.
Ale ty nie masz wąsów.
Wiem. Myślałem, żeby zapuścić.
- Wybacz, nie... - Mówię, że może zapuszczę.
Idę upudrować nos.
I jakież to wąsy chciałbyś mieć?
Duże. Takie, co idą wzdłuż krawędzi wargi,
potem w górę po linii szczęki
i przechodzą w baki,
które przechodzą we włosy.
- Wąsy Mobiusa. - Właśnie. Mobiusa.
Takie wąsy to kosztowny element dekoracyjny.
Wiem o tym.
A ty hodujesz owce.
- Dobrze ci z tym, co robisz? - A co ja robię?
Kradniesz ludziom dziewczyny.
- Dobrze ci z tym? - Louise cię zostawiła.
Moja wina, że chciała czegoś więcej?
Dam jej piękny dom.
Miękkie koce, pralinki w papierkach.
Mógłbyś jej tyle dać? Pralinki w papierkach?
Pieprz się.
To właśnie z nią robię.
- Cześć, skarbie. - Cześć.
- Cześć, Mark. - Cześć, Ed.
Potworny dzień.
A co się stało?
Jeden taki chciał, żebym paliła cygaro
i strząsała mu na jaja, jednocześnie robiąc mu ręką.
A ja że co? Wszystko na raz?
Tak sobie myślę...
O czym?
Kocham cię.
A ja ciebie.
Jesteśmy już razem tak długo.
Może spędzimy ze sobą noc?
Chodzi ci o seks?
Nie tak od razu, ale...
Najpierw moglibyśmy poleżeć, zobaczyć, jakie to uczucie.
Jesteśmy chrześcijanami.
Wiem, że jesteśmy.
I chcę być w porządku przed Bogiem.
Ale jeśli naprawdę się kochamy,
- Bogu nie powinno to przeszkadzać. - Czy ja wiem.
Mówisz o stosunkach przedmałżeńskich.
Coś tu masz. Wytrę.
Dziękuję.
- Koniec. Spadam. - Co?
Mam dość. Wyjeżdżam. Do San Francisco.
- Mówisz poważnie? Przez Louise? - Poważnie. I przez Louise.
I tak długo wytrzymałem. Nienawidzę pogranicza.
A co ze mną? Jestem twoim przyjacielem.
Jesteś. I dlatego daję ci to.
Twoje ulubione skarpetki.
Tak.
A ja daję ci to.
- Twoja szczęśliwa chustka do nosa. - Tak.
Klei się.
I panu też. James, znalazłem przyjaznych tubylców.
A on: "Idź obciągnij koniowi".
Uważaj se.
Wisisz mi drinka, koleś.
Jeszcze czego. Mówię, uważaj.
Chyba mnie nie słyszałeś.
Chce mi się pić.
To idź nad rzekę. I se wskocz.
Ostatnia szansa.
Albert, szybko. Na pozycje.
My tu mamy własne sprawy.
Nie ma się co angażować. Sami dajemy sobie w kość.
Odpuśćcie sobie.
To strasznie brutalna bójka. Inne są znacznie przyjemniejsze.
- Uderzyłeś mnie. - Przepraszam.
Gnojek.
- Dodałem nowy ruch. - Tak z marszu? Po co mamy próby?
Tu boli. O tutaj. Tuż pod okiem.
- Masz czerwone. - Ostrożnie, to boli.
- Dziękuję. - Jasne.
Cholera. Chodź.
Przepraszam.
Tutaj to normalka.
- Poważnie? - Tak.
Szybki byłeś.
- Prawdziwy z ciebie bohater. - Ja? Jaki bohater?
Z bohaterów to ja się tylko nabijam. Ten typ.
- Kto to przyszedł. - Kto to?
- To Plugger. - Cześć, Plugger.
To był twój brat?
Tak. Lewis. Zawsze lubił rozrabiać.
Widać, że wesoły facet. A tak w ogóle, jestem Albert.
Anna.
- Niedawno przyjechaliście? - Tak.
- Witam w naszym boskim mieście. - Dzięki.
- Lewis i ja jesteśmy z Kansas City. - W Kansas.
Nie, Missouri.
- Fakt. Wkurzające to. I dziwne. - Chcieliśmy coś zmienić.
Postanowiliśmy zostać farmerami.
- Jak ja. - Serio?
Mam farmę dwie mile stąd.
Bydło?
Nie, owce.
Tak.
Fascynująca praca, co?
Ekstra.
To jak wyprowadzać na spacer 150 kompletnie głupich psów.
- Plugger. - Boże.
- Oddaj. - Chryste. Co to?
Burmistrz.
Jak się poznaliście?
Przyjechała parę lat temu, objąć posadę nauczycielki.
Poprzedniej poderżnęło gardło takie zielsko, co je wiatr turla.
- Boże. - Właśnie.
- Przy dzieciach? - Tak. Przy wszystkich.
Pomogę ci.
Aż przykro patrzeć.
I wiesz, przez cały czas kiedy byliśmy razem,
myślałem:
"Jak mogę być aż tak szczęśliwy?"
"Ona w końcu zrozumie, że jest dla mnie za dobra".
I w końcu zrozumiała.
Udało mi się nabrać jedną dziewczynę, żeby mnie pokochała,
a teraz ją straciłem.
Całkiem ci się poplątało.
Robiłeś dla niej wszystko, a co dostałeś w zamian?
Mówiłem ci, pozwoliła mi czuć się szczęśliwym
w tym tu piekle na ziemi.
"Pozwoliła"? Nieźle.
To posrane, żeby użyć tego słowa. Wiesz o tym?
Bez niej to miejsce nic dla mnie nie znaczy.
Jeśli ten cały Foy jest takim palantem,
w końcu spadną jej klapki z oczu.
Czasem musisz przerobić paru dupków,
zanim nauczysz się poznawać porządnych facetów.
Może.
Wszystko dobrze?
To mój pierwszy papieros w życiu.
Boże.
- Grzechotnik. - Diamentowy.
Nie ruszaj się, to sobie pójdzie.
Nie wyjeżdżaj jutro.
Zostań choć na weekend. W sobotę jest jarmark.
Chrzanię jarmark. Nie idę tam.
Przyjdzie Louise. I to z Foyem.
Nie zamierzać się pakować w popieprzone sytuacje.
Pójdę z tobą.
Jak przekonać byłą, żeby wróciła?
Pokazać się z inną.
Sam nie wiem.
Zwłaszcza z ekstra laską.
Jak mnie zobaczy, mowę jej odbierze.
Skromnisia, jak widzę.
Bywam ciut zarozumiała. Ale cycki mam świetne.
Przepraszam. Pan wybaczy.
Najmocniej przepraszam.
Wstawaj, Barnes. Masz gościa.
Głupi sukinsyn.
Zabiłeś syna pastora.
Będą cię chcieli powiesić.
Kogo obchodzi, co będą chcieli.
Przyjedzie Clinch i po sprawie. Wyciągnie mnie.
Kto go spróbuje powstrzymać, będzie trupem.
W końcu znajdzie się ktoś
szybszy niż Clinch.
Twardszy, silniejszy.
Wtedy to Clinch będzie trupem.
A ja wypalę cygaro, żeby to uczcić.
Nie spodobałaby mu się ta gadka.
Żona nie powinna tak mówić o mężu.
Ciekawe, czy zdąży przyjechać, zanim zadyndasz.
Tik tak.
O nie.
Chłopaki.
Andrew, Jonathan. Do domu.
- Cześć, owczarek. - Cześć.
Jezu, wszystko dobrze? Ponoć aresztowali ci brata.
Daję radę. I posłuchaj.
Lewisem się nie przejmuj.
Cokolwiek go spotka, zasłużył sobie. Jasne?
- Skoro tak mówisz. - Dobra. Wiesz, na co mam ochotę?
Na jedzenie w 40 stopniach?
Nie. Na zdjęcie. Nigdy sobie nie robiłam.
- Sranie. - Poważnie.
- Nie, nie. Końskie. - Faktycznie.
No dobra.
FOTO GRAFIKI DZIEŁO PIORUNÓW I SAMEGO BOGA.
Teraz proszę się nie ruszać.
Podobno jest w Teksasie facet,
który uśmiechnął się, pozując do zdjęcia.
Przestań. Poważnie?
- Niedawno o tym gadaliśmy. To prawda? - Tak słyszałam. Ale czy prawda?
Brzmi jak kompletne dyrdymały.
Dobrze. Proszę się nie ruszać.
- Boże. - Ja pieprzę.
Ratunku. Pomóżcie nam.
Nie ruszać się.
Boże. Zasrany jarmark.
- Co roku to samo. Ludzie tu giną. - Poważnie?
Rok temu mieliśmy dwa pojedynki, bójkę na noże, zawalenie sceny,
utonięcie i atak Indian.
- Czemu ci Indianie tak się pieklą? - Nie wiem.
Dzielimy się z nimi krajem po połowie.
Samoluby.
Panie i panowie, zapraszamy.
Spróbujcie...
Mogę na chwilę zaprzątnąć państwa uwagę?
Zapraszam. Moje leki czynią cuda.
Sprzedaję najwyższej jakości ekstrakty i toniki,
sprowadzane z najdalszych zakątków globu.
"Sławione gorzkie krople Ogdena".
Przez kogo sławione?
Kto sławi krople żołądkowe?
Boże. Zobacz składniki.
"Kokaina, alkohol, morfina, rtęć z kredą."
- Czym jest rtęć z kredą? - Czysta nauka.
I czerwona flanela. Flanela? Tam jest koszula?
Strzępki.
Jasne. Bardzo dziękuję.
- Boże. - Co?
To oni.
Udawaj, że powiedziałaś coś śmiesznego.
Boże. Jesteś taka zabawna.
Skąd ty... Nie, cholera.
- Teraz ja... - Przestań.
- Przedstaw mnie. - Nie ma mowy.
Cześć.
Foy i Louise, prawda?
Zgadza się.
To Anna. Jest...
- Jego dziewczyną. - Moją dziewczyną.
Przez duże D. Na poważnie.
Bogate życie płciowe.
Bez przerwy. W zasadzie w niej mieszkam.
Chcesz mi wysłać list, pisz na jej waginę.
No.
- Mam taką spódnicę. - Serio?
Byłam tu w niej dwa lata temu.
Fajnie, że próbujesz wskrzesić trupa.
Tylko kompletna idiotka wyrzuciłaby porządny ciuch.
Idziemy na strzelnicę.
- Chodźcie z nami. - Co?
- Będzie zabawnie. - O tak. I żeby było ciekawiej,
5 centów za cel.
Jak dla mnie trochę za dużo.
Może centa?
Co jest, Albert? Interes marnie idzieee?
No dobrze. Niech będzie cent.
Boże. Zacznij może owczędzać.
Chodź, Louise. Ogolimy ich.
Znowu.
- Jesteś taki zabawny. - Dzięki.
Idziemy?
- Chodź. - Czekaj. Nie.
- Proszę, dobry człowieku. - Dzięki.
To już przesada.
ZBIEGŁY NIEWOLNIK
Nie mogą być kaczki albo króliki?
Sześć na sześć. Zawołany strzelec.
Pani.
Dzięki, skarbie.
Spróbujesz?
Dasz radę.
Oddychaj.
Wisisz mi sześć centów, pastuszku.
Wiem.
Jezu.
Czekaj. Chwilę.
Ma być ciekawie?
Jeśli trafię sześć w jego imieniu, płacisz mu dolara.
- Jeśli nie, on płaci tobie. - Czekaj, co?
- Dolara? - Nigdy nie widziałem dolara.
- Nikt tyle nie ma. - Pokaż tego dolara.
Rzeczywiście ciekawie.
Dobra. Pokaż, co umiesz. Pani.
Jak szybko można to puścić?
I z potrójną prędkością, ale to dla ekspertów.
Daj ile wlezie.
Ja pieprzę.
Gratuluję.
Zwyciężył pan.
Dziękuję.
Wisisz mu dolara.
Jest.
Jaki piękny.
Kapelusz, chłopcze. To banknot dolarowy.
Chłop, za którego strzela dziewucha.
Niezłe siemasz, co?
Powiedziałem "niezłe siemasz".
I to było śmieszne? Co w tym śmiesznego?
"Się masz" to powitanie. Śmieszne?
Czemu się śmiejesz?
Nie wiem. On się śmiał.
Twój były nie ma poczucia humoru.
Rozumiem, czemu go rzuciłaś.
- Chcesz o tym podyskutować, dupku? - Ty żartujesz.
W życiu nie mówiłem poważniej. Ty i ja. Rewolwery.
- Nie miałbyś szans, chłopcze. - Jutro, ósma rano. Punkt.
Dobrze. Przyjmuję.
Rany. Jutro nie mogę, a tak bym chciała być.
Może za tydzień?
- Co ty na to, Albert? - Tak, w porządku. Za tydzień.
Nawet lepiej. Jutro mam robotę przy owcach.
Za tydzień.
Chodźmy, Louise.
Kupię ci cukrzonych wiórków maślanych.
Co ja właśnie zrobiłem?
Wyzwałeś Foya na pojedynek.
Nie wiem, jak do się stało. Coś mnie opętało.
- Widziałeś minę Louise? - Nie, a co?
Była podniecona. Zrobiłeś na niej wrażenie.
Przez chwilę miałeś w sobie żar. Pewnie nie znała cię z tej strony.
Nie mam tej strony. Serio nie wiem, co się stało.
Wzbudziłeś jej zainteresowanie.
Pokonasz Foya, to przemyśli swoją decyzję.
Nie mogę się pojedynkować. Nie jestem Clinch Leatherwood.
Czemu akurat on?
Bo to najstraszniejszy rewolwerowiec w tych stronach. I nim nie jestem.
Fakt. Nie jesteś.
Ale dasz sobie radę. Tydzień wystarczy, żebym nauczyła cię strzelać.
- Będzie dobrze. - Skoro o tym mowa,
skąd ty umiesz tak strzelać?
Kim ty, u diabła, jesteś?
Ojciec był rusznikarzem. Strzelałam, zanim nauczyłam się chodzić.
- Nieważne. Rozbolał mnie brzuch. - To ze stresu. Napijemy się?
Chodź.
Nasza słodka młoda para.
Może zainteresuje was ziołowa pomada do włosów.
- Ludzie tu giną. - Giną.
Dobra. Weź prawy kciuk,
przesuń do końca w lewo. Skrzyżuj, delikatnie obejmij,
a teraz wysuń prosto do...
- Tak? - Prosto. Ty nigdy nie strzelałeś.
Nie. Ale broń mam.
- I strzelałem dziś na strzelnicy. - Tyle, że tu masz kule pełne prochu.
Gotowa? Wywalę ci w puchę moje pełne kule.
- Zamknij dziób i skup się. - Dobra.
- To się nie uda. Nic z tego. - Uda się.
I Louise pędem do ciebie wróci.
Jak to wysypać?
Szarpię i szarpię, i nic.
- Czemu jesteś dla mnie miła? - W sensie?
Pojawiasz się znikąd.
Kompletna anomalia w tym koszmarnym świecie.
Na pewno masz milion ciekawszych rzeczy do roboty.
Może szukałam przyjaciela. Tobie też by się przydał.
Może. Po prostu nic o tobie nie wiem.
- Mogę cię o coś zapytać? - Jasne.
Za co kochasz Louise?
Możesz sobie wybrać.
Cudownie się przy niej czuję.
Ma klasę, jest dowcipna, niesamowicie piękna...
Posłuchaj. Fakt. Jest ładna.
Ale szczerze? Wybacz, ja tam innych zalet nie dostrzegłam.
Robi wrażenie skwaszonej i skupionej tylko na sobie.
A ty, facet pełen zalet.
Pomyślałam, że może...
- Nie wiem, o jakich mówisz zaletach. - Znów umniejszasz swoją wartość.
Mówisz, jakby spotykała się z tobą z litości.
Jesteś świetną partią. Słodki, dowcipny, bystry.
I do czegoś doszedłeś.
Jak naprawdę mało kto. Jesteś dobrym farmerem.
Błagam. Jestem beznadziejny. Wciąż mi się gubią owce.
- Ostatnio jedna wlazła do burdelu. - Serio?
Zanim po nią przyszedłem, zarobiła 20 dolców.
Ale dzięki za miłe słowa.
Zachód jest do dupy,
ale nie on jest problemem. Tylko ty sam.
Brakuje ci wiary w siebie.
No już, celuj.
- I proszę. - Widzisz?
Tak jest. Jedna z głowy.
Czyli wystarczy, że Foy da mi pierwszemu strzelić 16 razy.
Wtedy wygram.
Dasz radę. Słowo. Będzie dobrze.
Jasna cholera, Albert. Dość tych przyjaciółek.
Świetnie ci dziś szło. O wiele lepiej niż tydzień temu.
I mam dla ciebie niespodziankę.
Zasłużyłeś na jedno z super super sekretnych ciasteczek Anny Barnes.
Czekaj, co to?
Ciastko z trawą?
- Z trawą. - Nie.
- Kiepsko znoszę te rzeczy. - To zwykłe ciastko z trawą.
Nie, dziękuję.
Mam lęk przed przedawkowaniem.
Ciasteczka?
Ostatnio byłem przekonany, że pieski preriowe czytają mi w myślach.
Weź choć kawałek.
- Tyciego gryzka. - Maleńkiego.
- Ciut. - Tak jest.
- Ty żartujesz? - Śmiertelna powaga.
Zobaczmy, co będzie.
Jeśli nie rzucę się w przepaść przez jakieś koszmarne wizje...
- Zjedz to tutaj. - Takie macane?
To z drugiej strony.
Proszę.
A teraz czekamy na zachód słońca.
Bardzo dziwne.
Powinno tak być?
Dałaś mi tyle, ile trzeba? Nie zjadłem za dużo?
Daj się ponieść.
Ale mam głęboko kości. Jakbym miał grubszą skórę niż zwykle.
Moje ciało pęcznieje na zimę. Dziwne, bo nie mamy zimy.
A to nie koniec.
Coś jest nie tak z połykaniem.
Zwykle połykam inaczej.
- Boże, Anna, on wie. - Co?
On wie, co robimy. Wszystko rozumie. On wie.
Nie, nie skaptujesz mnie.
Nigdzie nie wstąpię.
Kolacja, leniwy wale.
Płuc szkoda na takiego.
I kto tu jest leniem, szeryfie?
Wyglądasz bosko.
Chyba ci nie za wygodnie.
Przesadziłam, co?
- Nie. - To moje pierwsze tańce.
Kobitka w butiku doradziła to, ale nikt tu takiej nie ma.
Kogo to obchodzi.
To same zasrańce. Wyglądasz bosko.
Jakby mnie obrzygała Jane Austen.
Tam zaraz Jane Austen.
Jesteś absolutnie piękna.
Da się w tym oddychać?
Nie ma nic lepszego niż wskoczyć w miłe, workowate ciuchy i wyluzować.
Idealnie opisałaś swój strój.
Dobrze, że pamiętałem o sześciu patentach do podtrzymywania portek.
- Fakt. - Fajna tiurniurka, swoją drogą.
Ekstra. Żeby się w tych czasach podobać, musisz udawać,
- że masz wielką dupę. - Całkiem przekonująco udajesz.
Gdybym był czarny, czułbym się paskudnie zrobiony w konia.
Myślałbym: "Boże, jaka wielka dupa, takie lubię".
A potem bym podniósł i "cholera, co za ściema".
Tam nic nie ma oprócz stalowej klatki.
Solidne wsparcie w ciężkie dni.
Zdecydowanie.
Przynajmniej miło spędzę ostatni wieczór w życiu.
Albert.
Co?
Ufasz mi?
Tak.
Dobrze. Nic ci nie będzie.
Gdybym myślała, że przegrasz, kazałabym ci się wycofać. Jasne?
Dobra.
Zaufaj mi.
Brawa dla James Gang.
Dziękuję. Miło znów być w Old Stump.
Są tu jacyś Indianie? Skąd macie bilety?
Pewnie od koników.
O telegrafie słyszeliście? Obłędne urządzenie.
Szybsze nawet od konnej poczty.
Ale na co to komu, jak nie prześlesz fotki swojego wacka?
Dobra. Każą mi kończyć.
Pysznego bizona. Drinki smakują?
Mój koń się namęczył, robiąc je dla was.
No to ruszamy w tany.
Chodź.
- Beznadziejnie tańczę. - Nikt nie zauważy.
- Jak to? - Bo wszystko robisz beznadziejnie.
No, no.
Baś baś, baranku.
Witaj, Foy. Cześć, Louise.
Albert.
Jutro ważny dzień. To jak, ostatni taniec?
Z tobą?
Nie, nie ze mną.
- Ogólnie. - A, tak. Ja z nią.
A do tańca zagra nam nasz drogi Marcus Thornton.
Gówniana publika.
Gotowa na dziwaczne, sztywne, tradycyjne pląsy?
Jak cholera.
Wy, co pragniecie miłości
Nie upadajcie na duchu.
Zdradzę wam tajemnicę, jak podbić serca ślicznotek.
Nie jesteś przystojny ani wygadany
Ale zdobędziesz dziewczynę,
jeśli tylko masz wąsy.
Wąsy, wąsy
Wystarczy, że masz wąsy
Możesz być prostakiem
Godności nie mieć za grosz
Ale nie trzeba króla,
By z panny zrobić żonę.
Możesz nie mieć nazwiska Możesz nie mieć forsy,
Ale zdobędziesz dziewczynę,
jeśli tylko masz wąsy.
Wąsy, wąsy
Wystarczy, że masz wąsy
Możesz być grubasem
Albo brzydkim jak noc
Kobitki cię nie chcą
Jak dobić się do ich serca?
Posłuchaj mojej rady. Chcesz zrobić wrażenie?
Będziesz przebierać w dziewczynach,
Jeśli zapuścisz wąsy.
Wąsy, wąsy
Wystarczy mieć wąsy
Wąsy, wąsy
Wielkie wąsy. Moje wąsy, twoje wąsy.
Dawaj, mów: "Moje wąsy".
Nasze wąsy.
Wszyscy mówimy "wąsy"
Wąsy, wąsy.
Wystarczy, że masz wąsy.
Co za dupek.
Może buchnę flaszkę i się stąd zwiniemy?
- Świetny pomysł. - Zaraz wracam.
Siur ci wylazł.
Albert i ja spadamy.
Ale chciałam życzyć ci powodzenia.
Dziękuję.
Trochę to musi być dziwne, gdy baba strzela lepiej od ciebie.
Wybacz, ale jesteśmy trochę zajęci.
A wiesz, co ci jeszcze powiem?
W piciu też jestem lepsza.
To, zaręczam, nie jest możliwe.
50 centów dla zwycięzcy.
Raz...
dwa...
trzy.
Nie łam się.
Kobiety nie są stworzone do picia.
Może i nie.
Proszę.
- Kup swojej dziewczynie mózg. - Słucham?
Jesteś idiotką.
Najmilszy facet świata pada ci do stóp,
a ty wolisz tego dupka?
Moja sprawa, z kim się spotykam.
Pilnuj swojego nosa, dziwko.
Takie wielkie gały, a ślepa.
Miłego wieczoru.
- Nie są aż tak wielkie. - Skąd. Prawie jak u Chinki.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
I jak?
Przynajmniej nas rozgrzeje.
- Zimno ci? - Trochę.
Proszę.
- Nie, nie. - Bierz.
Jest w mojej rodzinie od 97 pokoleń.
Wciąż mi łazi po głowie ten numer o wąsach.
- Zanuć jakąś inną piosenkę. - Nie mogę. W sumie jest ich ze trzy.
Fakt. I wszystkie napisał Stephen Foster.
Cokolwiek się jutro zdarzy, chcę ci podziękować.
Bez ciebie nie zaszedłbym tak daleko.
Może to przez alkohol, a może twoje motywujące gadki,
ale czuję, że dam radę.
Że mogę go pokonać.
Brzmisz o wiele pewniej
niż facet, który niedawno wyciągnął mnie z saloonu.
Zabawne.
Nadal mam wrażenie, że nic o tobie nie wiem.
Co chcę o tym pogadać, zaraz zmieniasz temat.
Nie ma wiele do opowiedzenia.
Moja historia jest całkiem podobna do twojej.
Tak samo nienawidzę Zachodu.
- Poważnie? - Z innych powodów, ale tak.
Coraz bardziej cię lubię.
Wspólna nienawiść łączy silniej niż wspólna miłość.
Prawda.
Znajdź obiekt nienawiści i zaraz masz więź.
Nienawiść przenosi góry.
Wiesz co? Zanim zapomnę.
Hej, Bridget.
Ona wie. Chodź.
Boże.
Co to?
Taki mały dowód wdzięczności.
- Albert. - To nic wielkiego. Tylko...
- Nie ma się co podniecać. - Co to? Co to?
Ja chrzanię.
Niezłe, co?
- Uśmiecha się. - No.
Na zdjęciu.
Kupiłem w zeszłym tygodniu od wędrownego handlarza.
To ten facet, o którym ci mówiłam.
Myślałam, że to legenda.
- Podobno nie jest wariatem. - Chrzanisz.
- Gość się zarzekał. - Zdjęcie robi się 30 sekund.
Facet musiałby się pół minuty uśmiechać.
W życiu nie byłem tak długo zadowolony.
Nikt nie był. W końcu to Zachód.
- Na pewno wariat. - Kto to może wiedzieć.
Strasznie to słodkie.
Drobiazg.
Należy ci się.
Nikt nigdy nic podobnego dla mnie nie zrobił.
Przestań.
Dziękuję.
Wybacz.
Nie powinienem był.
Nie ma sprawy.
Jesteś dla mnie cudowną przyjaciółką. I tyle.
Tak. Ja...
- Późno już. - Odprowadzę cię.
Cześć.
Dziękuję.
Powodzenia jutro. Będę przy tobie.
Świetnie.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Halo?
Co... co to?
Nic.
Eksperyment meteorologiczny.
Na wielkiego Scotta.
- Nie możesz się wycofać? - Skąd. Okrzyknęliby mnie tchórzem.
Przecież ty go jutro zabijesz.
Tak właśnie kończą się pojedynki.
Nie jest złym człowiekiem.
Trochę łamaga i cuchnie owcami,
ale nie zasługuje na śmierć.
Moja decyzja jest nieodwołalna.
No, zaczynaj.
- Jestem zmęczona. - Louise.
Mam wysoką pozycję społeczną.
Jestem ważnym człowiekiem.
Mam własną firmę. Inni mi zazdroszczą.
Co się stało?
- Foy? - Nie teraz.
Cześć, skarbie.
Gdzie Anna?
Nie sądziłem, że przyjdziesz, pastuchu.
Posłuchaj...
Cholera. Skończyłeś?
Już dobrze.
Posłuchaj.
Ona jest twoja.
Louise,
wiesz, ile dla mnie znaczysz.
Ale gdzieś po drodze
zapomniałem, że związek wymaga zaangażowania obojga.
Ostatnio miałem okazję zobaczyć,
jak to jest, kiedy ktoś się o mnie troszczy.
I spodobało mi się.
Więc jeśli chcesz spędzić resztę życia z włochatą cipą,
to powodzenia. Z Bogiem.
Ten dowcip nie był za czytelny.
Nie chodziło mi o to, że ona ma włochatą cipę,
ale że Foy nosi wąsy
i jego włosy włażą jej w...
kiedy on tam... w dole...
Załapałem.
Anna?
- Tchórz. - Dzięki.
Nie ma jej.
Na pewno nic jej nie jest.
Przygotowywała mnie cały tydzień. Nie zostawiłaby mnie tak.
Myślisz, że pójdziecie do łóżka?
Może kiedyś, nie wiem.
To daj znać. Można by urządzić przyjacielskie spotkanko.
Taki seks synchroniczny.
- My nie uprawiamy seksu. - Wybacz.
- Chce mi się rżnąć! - Pędzę.
Umie mnie postawić do pionu.
Clinch Leatherwood.
Ekstra.
Jeszcze i to może nas zabić.
Powinniśmy ubierać się w trumny.
Ktoś w tym zasranym mieście zginie.
Jeden z moich chłopaków widział wczoraj, jak ktoś całuje moją żonę.
Chcę wiedzieć, kto to był.
O matko.
Ktoś ma przesrane.
Wyglądacie na porządnych ludzi.
Porządni ludzie nie biorą tego, co do nich nie należy.
A to...
należy do mnie.
Zapytam jeszcze raz.
Kto to był?
Kto?
Przekażcie mu wiadomość.
Albo przyjdzie na główną ulicę jutro w południe,
albo będę zabijał dalej. Jasne?
Musisz uciekać.
Panowie. Za zakrętem jest porzucona chata.
Tam schowamy złoto.
Ben, rozbij z chłopakami obóz.
Chcę spędzić chwilę sam na sam z żoną.
Jasne, Clinch.
Jedziemy, chłopcy.
No już, złaź.
Kto to był?
Mark Twain.
Co? Serio?
Chryste. Ale z ciebie bęcwał.
Kto?
Więcej nie zapytam. Kto?
Dobra. Szeryf Brady. Ale proszę, proszę...
Błagam, nie rób mu krzywdy.
Po tylu latach razem myślisz, że nie wiem, kiedy kłamiesz?
Nie kłamię.
Plugger.
Powiedz mi kto to, albo on dostanie kulkę między te piękne ślepia.
- Przestań, Clinch. - Myślisz, że żartuję?
Dobrze, już dobrze.
Kto?
Albert Stark.
Od razu lepiej.
Pielęgnowałem ją.
Czujesz?
Stęskniłem się za tobą. Bardzo.
W drodze strasznie doskwiera samotność.
Kojący dotyk
kochanej kobiety to najlepszy lek dla utrudzonych kości.
Wreszcie jestem.
I ty jesteś.
Możemy być ze sobą jak mąż i żona.
Jak należy.
Hej, dupku.
Nie mogę go tak zostawić.
Od razu lepiej.
Albert?
Albert.
Musisz wyjechać.
Zamierzam.
Nie, nie. Natychmiast.
- Clinch będzie cię szukał. - Jadę. Do San Francisco.
Mogłem już tydzień temu.
- Tak mi przykro. - Mnie też.
A co z twoim tatą?
Spytałem, czy chce jechać i powiedział, że nie.
Poszli z matką kopać sobie grób.
- Nie chciałam, żebyś myślał... - Szkoda mojego czasu.
Naprawdę szkoda.
Miałaś milion okazji, żeby mi powiedzieć, ale wolałaś kłamać.
Nie kłamałam.
A co niby?
Jesteś żoną najgorszego zabójcy w okolicy.
Nie sądzisz, że należało o tym wspomnieć?
Nie mówiłam, bo chciałam cię chronić.
Sranie. Tak ci było wygodniej.
I dlatego, że cię polubiłam.
Nie chciałam cię spłoszyć.
Nigdy nie spotkałam kogoś takiego jak ty.
Kogoś, kto nie zabija innych?
Fakt. Rzadki ze mnie okaz. Odwieczny problem kobiet.
Wszyscy niemordercy są zajęci.
To nie moja wina. Brałam ślub mając 9 lat.
Dziewięć?
Była w ogóle jakaś ceremonia?
Oczywiście. Przyszli moi rodzice, sąsiedzi.
Nie chciałam skończyć jako piętnastoletnia stara panna.
Nawet nie wiem... czemu mnie to dziwi.
Każda dziewczyna, którą pokocham, podkłada mi jakąś świnię, a ja...
wciąż jestem zaskoczony.
- Ty mnie kochasz? - Już mi przeszło. Możesz sobie iść.
Dobra, kłamałam.
A co miałam powiedzieć?
"Jestem Anna. Odkąd miałam 10 lat, rżnę się z mordercą"?
Zaczekał rok? Dżentelmen.
Dziewięć z hakiem. Zaokrągliłam. Skończyłam z nim.
Dałam mu w łeb i wetknęłam w dupę nagietka.
- Co takiego? - Na dowód, ile dla mnie znaczysz.
Wiesz...
Pokochałem dziewczynę, która nie istnieje.
Masz naprawdę na imię Anna?
Czy jakoś okropnie, jak Gwendolyn?
Mam na imię Anna i jestem tą samą, w której się zakochałeś.
Byłam sobą.
Chyba pierwszy raz w życiu.
Nie sądziłam, że zasługuję na porządnego faceta.
Kocham cię.
To Clinch.
Za domem jest ścieżka. Prowadzi w góry. Leć.
- On cię zabije. - Szybko.
Zawsze strzela na "dwa".
Enoch, Jordy, pilnujcie koni.
Nie ma go tu.
Schował się gdzieś w pobliżu.
Stark!
Wiem, że tu jesteś.
Ben, sprawdź wychodek, Lewis - szopę.
Lewis.
Dasz radę w tym tygodniu?
Wybacz, szefie.
Tam jest. Szefie!
Za nim!
Co teraz, do cholery?
Wróci.
Curtis. To było klasa, chłopie.
Jeśli z tego wyjdziemy, załatwię ci końskie dziwki.
Co ty na to?
Dam ci, co zechcesz.
Może być i krowa, jeśli wolisz.
Chcesz przelecieć krowę?
Wyglądasz na żądnego przygód.
Jak, u diabła, rozpala się ogień?
- Jesteś pewna, że chcesz to zrobić? - Najzupełniej.
Nie mogę uwierzyć, że będziemy uprawiać seks.
Leatherwood jest w mieście. Jutro możemy już nie żyć.
W takich okolicznościach Bóg chyba nam wybaczy.
Dobra. Jedziemy.
- Podniecony? - To moja pierwsza pochwa.
- Nigdy nie widziałeś? - Trzeba było kupić tort albo co.
- Dobra. Gotów? - Tak.
Boże.
Co?
To bardzo boli?
- Nie podoba ci się? - Podoba.
Tyle że...
Wygląda jak petarda zawinięta w rostbef.
To jeszcze nie koniec.
Zobacz, pod tymi faflami...
Zamknę Biblię.
Eddie. To ma tak być.
Serio?
Będzie przyjemnie.
Dobrze, że jednak nie jadłem tortu.
Gotowa?
To będzie dobre. Spodoba ci się.
Spokojnie.
Wybacz.
- To... tu? - Tak.
Jasne.
Już widzę. Spory rozmiar, co?
- Jesteś ogromny. - Mówiłem o tobie.
- Anna. - Mogę wejść?
Jasne.
Clinch tam jest.
Idzie po schodach.
Nie zabijaj nas w noc seksu.
Ty i ja mamy problem.
Twoi ludzie to skończone dupki.
Dlatego teraz cię podpalę.
Czekaj!
Skąd, dupku, masz moc mówienia w naszym języku?
Bo jestem dupkiem nerdem.
Inne białe dupki mnie nie lubiły, więc głównie siedziałem sam.
Przeczytałem wiele książek, znam wiele języków, jestem dobry z matmy.
Co tu robisz?
Rozwiążcie mnie, to wam powiem.
Mówi naszym językiem. Nie ma powodu, żeby mu nie ufać.
Uciekłem pociągiem. A potem ocknąłem się w waszym obozie.
Nie mam pojęcia, co robić.
Wskażę ci drogę.
Co to?
Twoja ścieżka.
Będę miał lęki.
Nie będzie żadnych lęków, słowo.
Marnie znoszę narkotyki.
Pieprzony nerd.
Nerd. Pajac. Kretyn.
Dobra.
Wydudlił całą michę.
Co?
Wypiłeś wszystko do dna.
Cholera. To źle?
To było dla całego plemienia.
Będziesz miał koszmary i pewnie umrzesz.
Idzie. Widzę.
To chłopiec, panie Stark.
Dobrze.
Nie chce go pan potrzymać?
Pieprz się.
Włóż pod poduszkę, to wróżka zostawi ci centa.
Nie ma żadnych wróżek, debilu. A teraz sprzątnij to gówno.
Mowę do absolwentów wygłosi prezydent Abraham Lincoln.
Siema, fujary.
Osiemdziesiąt i siedem lat temu...
byłem bez grosza.
Całkiem jak wy.
Ale teraz jestem prezydentem
i jestem zajebiście dziany.
Mogę mieć lukrecji ile chcę.
To chyba nie jest prawdziwy prezydent.
Louise.
Zobacz, jaki mam ekstra rower.
Przejedziemy się do...?
Przepraszam.
Nie, nie, nie.
Tam jest.
Znowu?
Dorwać sukinsyna.
Jesteś idiotką.
Takie wielkie gały, a jesteś ślepa.
Nie są aż tak wielkie.
Przepraszam.
Przygotowaliśmy z chłopakami coś specjalnego dla ciebie.
Nie jesteś przystojny ani wygadany
Ale zdobędziesz dziewczynę,
jeśli tylko masz wąsy.
Wąsy, wąsy
Wystarczy, że masz wąsy
Jesteśmy strażnikami przyszłości.
Wejdź, gdy będziesz gotowy.
Ustrzeliłeś czarnego kondora i przykopałeś mu w jaja?
Tak.
Skąd wiesz?
Znaczy, że w twoim sercu jest prawdziwa odwaga.
Jeśli uwierzysz w jej moc, może odnajdziesz szczęście.
Dziękuję za wszystko, wodzu. Jestem twoim dłużnikiem.
Starożytne przysłowie mojego ludu mówi:
Czasem, by odnaleźć szczęście,
trzeba grupowo przyćpać.
Dzięki, że mogłem przyćpać z wami. Teraz już wiem, co mam robić.
Dobrze, skarbie.
Zobaczmy, czy temu mięczakowi w ogóle na tobie zależy.
Ma jeszcze
sześć minut do południa.
Jeśli się nie pokaże,
będzie cię zbierał po kawałku z całej ulicy.
Stark!
Patrzcie, kto przyszedł.
Puść ją, Clinch.
Prawdziwa miłość pokona wszelkie przeciwności, co?
Puść ją i załatwmy sprawę jak dorośli.
Lewis, Ben.
- Zabierzcie tę dziwkę. - Albert.
Nie bądź głupi, uciekaj.
Uciekaj!
Za późno.
Już dawno jest głupi. Prawda, Albert?
Byłeś z moją żoną.
Nie robiliśmy tego, jeśli to coś zmienia.
Posłuchaj. Mam propozycję.
Jesteś twardzielem? Udowodnij to.
Pojedynek. Ty i ja. Tu i teraz.
Ty naprawdę chcesz umrzeć?
To się dopiero okaże.
Wyciągaj broń.
- Wyceluj we mnie. - Nie.
Grzeczny chłopiec.
Dobrze. Strzelamy na trzy.
Raz.
Tyle lat grałem w karty,
ale na tę bym nie postawił. Kto cię uczył strzelać?
Twoja żona.
Ekstra.
Ja pieprzę.
Posłuchaj. Zanim mnie zabijesz, daj mi powiedzieć parę słów.
Byle szybko.
Pozwól Annie żyć.
Zgoda?
Daj jej żyć.
To nie jej wina. Ja ją pocałowałem, nie ona mnie.
To nie jej wina.
Nie wspomniała, że ma męża, więc jej trochę też.
W sumie tak.
To może postrzel ją w rękę.
Że co?
I jeszcze jedno.
Moi dziadkowie byli Arabami.
Muzułmańska tradycja każe mi przed śmiercią
odśpiewać islamską kantyczkę przedśmiertną.
Króciutką.
Co jest, Clinch? Nie czujesz się dobrze?
- Wszystko gra, szefie? - Co się ze mną dzieje?
Na Zachodzie można zginąć na milion sposobów.
Mamy głód, choroby, pojedynki,
dzikie zwierzęta. Na przykład węże.
Zabawne, że taki nie musi cię nawet ukąsić.
Wystarczy odrobina jadu w krwiobiegu
i jesteś załatwiony.
Można wlać parę kropel
jadu grzechotnika do wnętrza pustej kuli
i raz celnie strzelić.
Wiedziałem, że nie zdołam poważnie cię uszkodzić.
Ale mogłem cię zaskoczyć.
Anna nauczyła mnie dość, bym w coś tam trafił.
A kropla jadu w otwartej ranie
- wystarczy, żeby zabić, jeśli... - Albert.
On nie żyje. Wygrałeś.
No.
A słyszał moje mądrości?
Nie sądzę.
- I tak nie poszło źle. - Poszło świetnie.
Naprawdę dobrze.
- Stój. - Albert.
Jestem strasznie podniecony.
Chodźmy do cienia się dymać.
- Brawo, owczareczku. - Wybacz, że zabiłem ci męża.
I tak nic by z tego nie było.
On metodysta, ja - pół Żydówka.
- Serio? - Nie.
Dzięki Bogu.
- Nie jesteś naprawdę Arabem? - Skąd.
Bo już chciałam strzelić sobie w łeb.
No nie? Boże.
- Nie. Jest w porządku. - Albert.
Cześć, Louise.
Słuchaj, gdybyś chciał...
pogadać, to ja chętnie.
Mogłabym wpaść wieczorem.
Chętnie bym pogadał,
ale muszę zadbać o mój rozwój wewnętrzny.
Zabiłeś Clincha Leatherwooda,
najgroźniejszego rewolwerowca na całym pograniczu.
Na to wygląda.
Będzie za to jakaś nagroda.
Nawet o tym nie pomyślałem.
Co z nią zrobisz?
KONIEC
Zapraszam.
Kto chce spróbować szczęścia na strzelnicy?
Ja bym sobie strzelił.
Ludzie tu giną.
Co, kurwa?
Dawać mi białą babę.